جمعه هشتم دی 1385

مردم ایران سلام

شاید اینو تو نفهمی،حس من از جنس نوره شور وحشی جوونی،از دل من دیگه دوره تو پر از شورو نشاطی،واسه من نبض حیاتی توی این غروب حسرت،آخرین راه نجاتی توی رویاهای دورت،خواب آهو رو میبینی شاپرک تو باغ رویا،گل آرزو می چینی اما رویای جوونی، میره از یاد تو روزی مثل امروز من اونروز ،تو خودت باید بسوزی تو ببین نیاز قلبم،به توو طراوت توست نبض شیطون نگاهت به تو و لطافت توست دل خستمو می تونی،جون تازه ای ببخشی تو شب قطبی ستاره،تو می تونی بدرخشی تو بلندای نگاهت،وا میشه پرای بستم اون عقابم که تو پرواز،مرز تردیدو شکستم نگیر این حس قشنگو،تو بذار تا جون بگیرم پر بگیرم از زمینو،راه آسمون بگیرم